به گزارش نسیم مدرسه،
در پایان جشن ایرانمون، لحظهای ساده اما عمیق رقم خورد؛
دانشآموزان، یکبهیک کنار نقشه بزرگ ایران ایستادند و با زدن اثر انگشت خود، پیوندی تازه با سرزمینشان بستند.
این اثر انگشتها فقط رنگ روی کاغذ نبود؛
نشانهی دوست داشتن، افتخار کردن، تعهد و مسئولیتپذیری بود.
پیمانی کودکانه اما آگاهانه که میگفت:
ایران را دوست داریم، از آن مراقبت میکنیم و برای آیندهاش تمام تلاشمان را به کار میگیریم.
نقشهای که با دستهای کوچک کامل شد،
اما پیامش بزرگ بود؛
ایران، با ما زنده است 🌱🇮🇷